Przez to święte namaszczenie

niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu

wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego.

Wierny odpowiada: Amen.

Pan, który odpuszcza  ci grzechy,

niech cię wybawi i łaskawie podźwignie.

KOMU NALEŻY UDZIELAĆ NAMASZCZENIA CHORYCH

            List św. Jakuba stwierdza, że chorych należy namaszczać, by ich podźwignąć i zbawić. Z wielką, więc gorliwością i pilnością należy udzielać tego sakramentu wiernym, których życie jest zagrożone z powodu choroby lub podeszłego wieku.

            Dla oceny ciężkości choroby wystarczy roztropny prawidłowy osąd takiego stanu bez zbytniego wahania. W razie potrzeby należy zasięgnąć porady lekarza.

            Sakrament ten można powtarzać, jeśli chory po przyjęciu namaszczenia wyzdrowiał i ponownie zachorował, albo w czasie trwania tej samej choroby nastąpiło poważne pogorszenie.

            Przed operacją można udzielić namaszczenia chorych, jeżeli przyczyną operacji jest niebezpieczna choroba.

            Osobom w podeszłym wieku, których siły opuszczają, można udzielić namaszczenia chorych również wtedy, gdy nie zagraża im niebezpieczna choroba.

            Dzieciom również można udzielać namaszczenia chorych, jeżeli osiągnęły taki poziom umysłowy, że ten sakrament może im przynieść pokrzepienie.

            W katechezie ogólnej i rodzinnej należy tak wychowywać wiernych, aby sami prosili o namaszczenie chorych natychmiast, gdy nadejdzie właściwy moment. Niech go przyjmą z głęboką wiarą i pobożnością i niech wystrzegają się złego zwyczaju odkładnia przyjęcia tego sakramentu. Wszystkich, którzy opiekują się chorymi należy pouczyć o naturze tego sakramentu.

            Chorym, którzy utracili przytomność lub używanie rozumu, można udzielić tego sakramentu, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że jako wierzący prosiliby o to, gdyby byli przytomni.

            Kapłan wezwany do chorego, który już umarł, niech błaga Boga, aby go uwolnił od grzechów i przyjął litościwie do swego Królestwa; namaszczenia natomiast niech nie udziela. Jeżeli istniej wątpliwość, czy chory zmarł naprawdę, może mu udzielić tego sakramentu warunkowo.

(„ Sakramenty Chorych, Obrzędy i duszpasterstwo” )

Chorych z sakramentami św. odwiedzamy w Pierwsze Piątki miesiąca oraz na każde wezwanie. Nadzwyczajny Szafarz komunii św. zanosi Komunię się Chorym i starszym w każdą niedzielę, których należy zgłaszać w Biurze Parafialnym.